Ik
weet eigenlijk niet goed, hoe te beginnen. Ik beleef vandaag een bijzondere
dag! Na gisteren m’n verjaardagsfeest meegemaakt te hebben, ben ik (en zijn wij
samen) erg dankbaar voor zoveel lieve mensen om ons heen. Het was zo’n ‘warme’
middag/avond! Ik dank jullie wel voor jullie aanwezigheid. Van tevoren ben je
een grens aan ’t bedenken, wie wel en wie niet uit te nodigen. Ik weet nu dat
ik de grens iets te strak getrokken heb. Excuses aan diegenen die er buiten
vielen!
En
ik ben dankbaar voor, om maar eens te noemen:
-
onze 3 dochters Mariëlle, Linda en Nathalie met hun Jeffrey, Pieter-Bas en
Rogier: wat een werk hebben ze gisteren verzet tijdens het feest! We hebben ons
niet goed gerealiseerd dat we met de formule die we gekozen hebben, hen veel
werk bezorgden (afwas, de voorraad op alle schalen en broodmandjes in de gaten
houden, de koffie, thee en taartjes voorbereiden en klaar zetten, achteraf
opruimen – wat een megaklus!). En dan ben ik vast nog veel vergeten van wat ze
en passant gedaan hebben.
-
ons beider naaste families en alle vrienden (en dat geldt ook voor de hierboven
genoemde dames): de voorbereidingen en uitwerking van de glossy Marieke. Wat
een ongelofelijke actie! Het idee alleen al! Ik wist niet wat me overkwam.
Jullie moeten weten dat ik nooit zo van de foto’s van mezelf ben. Je zult me
niet snel een foto van mezelf iemand zien aanbieden, laat staan hier thuis
ophangen. Je vindt jezelf toch niet mooi?! D‘r valt altijd wat op aan te
merken…
En
dan krijg je dit! En dan de inhoud van ’t tijdschrift! Ik riep gisteravond
tegen mensen, die ‘m onder d’r arm mee naar huis namen, dat het allemaal fictie
was wat er in stond, overdreven en niet waar. Ik moet zeggen dat ik na ’t
lezen, en herlezen, me erg verlegen ermee voel. ‘k Weet niet goed hoe ik er mee
om moet gaan. Je moet het beslist niet in één keer lezen, je zou me ‘zat’ worden.
Hebben jullie allemaal nou echt niets negatiefs kunnen verzinnen? Ik weet er
wel een paar, hoor! Met m’n gedrag ben ik altijd op zoek naar bevestiging –
onzeker (grondslag voor m’n perfectionisme) – chagrijnig als ik onder druk sta
– soms bot en weinig subtiel – eigenwijs – snel geraakt – ongeduldig - … Vul
maar verder in. Jammer – gemiste kans! Hoor en wederhoor, toch?
Maar
alle gekheid op een stokje: ik werd/word ook erg verlegen van al die ‘veren in
m’n reet’! ‘k Zei vanmorgen nog tegen Kok dat ik, als het even slecht met me
ging de afgelopen maanden, best wel eens nadacht over m’n begrafenis en wat
mensen zoal over me zouden zeggen (zie je wel: onzeker) en die vraag is bij
deze beantwoord. Dank jullie wel voor deze wijze les! Ik denk dat ik weer wat
zekerder door ’t leven mag gaan. Tsja, daar word je dan 50 jaar voor!
Ik
kom er nu, stukje bij beetje, ook achter wat een werk jullie verzet hebben om
die glossy te maken tot wat ‘ie is. Prachtige anecdotes die nu in alle vrijheid
en eerlijkheid gedeeld kunnen worden. Het heeft onze meiden heel wat moeite
gekost zoveel voor me te verzwijgen! Alle lof! En dan die zussen van me! Wat
een kanjers! Wat een klus! Ik hoop dat m’n zwagers en schijnzonen nu weer een
wat gezelliger relatie krijgen, want die moet hieronder geleden hebben. Sorry
jongens! ‘k Denk niet dat ik nog een keer 50 wordt, dus het zal niet meer
gebeuren!
En
wat ik graag ook nog met jullie wil delen is iets wat ik gisteravond niet
mondeling kon doen. Verbaal ben ik minder goed hiertoe in staat (altijd last
van die emo-tranen). Nu kan ik het heerlijk op m’n gemak achter de pc
opschrijven. Ik ben heel dankbaar voor het leven dat ik de afgelopen anderhalf
jaar heb gehad – hoe raar het ook klinkt. Het is zo anders dan daarvoor. Ik heb
zoveel lessen geleerd door het ziek zijn (iets wat beslist niet stoer is, en
dus lastig voor mij te accepteren was), door het soms afhankelijk zijn van
anderen, het regelmatig ontbreken van een toekomst, het omgaan met de ups en
downs, etc.
Ik
kan dat allemaal niet alleen, ik voel sterk dat ik daar hulp bij krijg. Die
hulp voelt aan als een grote innerlijke kracht die ik niet van mezelf heb. Ik
krijg het en dat is nou het bijzondere! Ik vind die hulp in diverse teksten in
de Bijbel, tijdens diverse preken in de kerk, in liedteksten en mooie muziek
(van religieuze tot pop-), door waardevolle e-mails, ontmoetingen en gesprekken
met sommigen van jullie (in ieder mens is een stukje van God (of één van zijn
engelen) te zien - is mijn overtuiging), de wonderlijk mooie natuur waar ik
Zijn werk ook in zie. Kortom: Hem zij de eer!
Jullie
allen omarmend,
Marieke
Geen opmerkingen:
Een reactie posten