Tsjonge, wat is dat lang geleden dat
wij elkaar gesproken, gezien of gemaild hebben, zeg! Maar er is zo ontzettend
veel gebeurd in die tussentijd. Maar eerst even vragen hoe het met jullie
allemaal is. Hebben jullie een fijne vakantie gehad?
’t Is hier in huize Van der Schans
tijdens de maand augustus niet eentonig geweest. Wij wisten van tevoren al dat
zowel Linda als Nathalie op 1 augustus de sleutels van hun nieuwe appartement
zouden krijgen. Dus zaterdag 6 augustus hebben we, na wat gewit en geverf,
Nathalie met haar spullen uit Leeuwarden, die we een paar weken ervoor daar al
vandaan gehaald hadden, verhuisd naar de Hoflaan in R’dam Kralingen. Daar woont
ze nu samen met haar Rogier. En toen hebben we onze klusenergie gericht op
Linda en Pieter-Bas, die sinds gisteren in hun mooie (inmiddels) witte appartement
in de voormalige Mortelkazerne in Den Bosch wonen. En in die tussenliggende
weken is het ook nog behoorlijk spannend geweest doordat ’t met mijn vader niet
zo goed is gegaan. Vorige week woensdag moest hij na bloedonderzoek blijven in
’t IJssellandziekenhuis omdat ze zagen dat z’n nieren niet goed functioneerden.
In die nacht heeft ‘ie een klein hartinfarct gehad waarna hij donderdagmorgen
van de IC weer naar de afdeling cardiologie van ’t IJssellandziekenhuis mocht
en ’s middags vervoerd werd naar het Groene Hart ziekenhuis in Gouda. (dat
waren 4 afdelingen binnen 24 uur tijd) En toen kreeg hij donderdagnacht een
zwaar hartinfarct waardoor hij in het GHZ ook weer op de IC terecht kwam, een
gedeelte van de familie (m’n moeder + 2 zussen) er voor de 2e keer ’s nachts
bijgeroepen zijn en hij vrijdagmorgen op de IC in slaap gehouden werd. Dat was
allemaal erg spannend – hij lag aan alle mogelijke apparatuur en de vraag was
hoe het zou zijn als ze de slaapmedicatie zouden verminderen. Dat hebben ze zaterdagmiddag
gedaan en toen kwam hij bij. Per dag zien we hem nu opknappen – het lijkt erop
dat hij geen hersenbeschadiging heeft opgelopen door eventueel zuurstofgebrek
door de benauwdheid die met het hartinfarct samen kwam. En hoe de conditie van
z’n hart is, komen we nog te weten. Alle onderzoeken zijn in volle gang, en
morgen gaan z’n nieren voor de 4e keer gedialyseerd worden en dan hopen ze dat
z’n nieren weer blijken te functioneren, anders moet hij 3x per week aan de
nierdialyse, en dat schijnt geen pretje te zijn. Maar op dit moment zijn we
allemaal heel blij dat hij weer is, hoe hij is. Hij heeft een behoorlijke jas
uit gedaan, zoals ze dat zo mooi zeggen. Maar we zijn ons ervan bewust dat het
balanceren op een koordje is. Mijn jongste zusje heeft haar vakantie naar
Bulgarije geannuleerd en zit nu in Cape Helius, een bungalowpark in
Hellevoetsluis. Wij hebben ook lang een slag om de arm gehouden wat onze trip
naar Italië betreft, maar op dit moment durven we wel te zeggen dat we morgen
gaan rijden. We gaan met de auto, dus als er iets gebeurt, zijn we met een paar
(afhankelijk waar we zijn op dat moment) uur weer thuis. Maar ik vind het niet
zo leuk om nu weg te gaan, terwijl hij nog in het ziekenhuis ligt. Er wordt wel
al gesproken over ontslag, maar wanneer dat is? Hopelijk a.s. week! ‘k Ga dus
maar veel bellen en/of m’n e-mail in de gaten houden.
Zoals gezegd hopen we dus morgen via
een B&B in Noord-Frankrijk, een hotelletje in Wallis (CH) naar Rustico
Savignano te rijden waar we pas vanaf zaterdagmiddag terecht kunnen. Omdat we
het met wat tussenstops doen leek het me leuk om toch een keer met de Alfa
Spider naar Italië te gaan. Nu heb ik ‘m afgelopen woensdag voor een
onderhoudsbeurt bij de garage gebracht en nu doet van alles het niet meer… Dus
rijdt Kok er morgenochtend nog even mee langs die garage en anders pakken we de
Volvo. Luxe probleem!
Zoals jullie begrijpen zijn wij heel
erg aan vakantie toe. Wij wensen jullie het allerbest voor de a.s. weken en wij
hopen zaterdag 10 september weer terug in ’t dorp te zijn.
Lieve groeten van Kok en Marieke
