Dit
weekend van 2 dagen ‘rust’ was psychisch goed voor ons. De meiden en hun
vrienden zijn zeer bezorgd, aangedaan, en ik hoef in huis echt niets te doen. Kan
helemaal genieten van alle bezoeken. M’n bezorgde ouders zijn vrijdagavond
langs geweest, broer Mels zaterdagavond, waarbij (schoon-)zus Elline héérlijk
heeft gekookt, twee lieve zussen (waarvan ik altijd al hield, maar me het nu zo
laten merken dat ik voor hen blijkbaar ook waardevol ben – raar maar waar ;-)).
Zondagmiddag Kars&Anja, m’n oudste zus, en Mariëlle&Jeffrey,
Linda&Pieter-Bas en Nathalie&Rogier (pan erwtensoep van ma De Zeeuw
leeg gegeten!). En vanavond heeft onze sterrenkok Rogier een verrukkelijk maal
op tafel getoverd, ‘k weet dus haast niet meer wat koken is!
Vandaag
veel tijd besteed, tussen het rusten door, aan het overdragen van m’n
werkzaamheden. Dat was niet leuk, maar om rust in m’n hoofd te krijgen en me
volledig te kunnen wijden aan m’n, hopelijk gegund, genezingsproces, is dit
nodig! Vanmiddag hebben Kok en ik even een heerlijke wandeling gemaakt – ‘k was
3 dagen hoegenaamd niet buiten geweest! Morgen nog een paar dingetjes
afhandelen, woensdag wat rusten en proberen iedere dag even buiten te zijn! En
dan wordt ik donderdagmorgen om 6:30 uur nuchter verwacht in de DdH voor het
begin van alles. Zodra ik meer details over de behandeling of operatie weet zal
ik dat doorgeven. Op dit moment weten we zelf ook nog weinig, maar daar hoop ik
voor die tijd nog achter te komen.
Soms
kan ik het even niet geloven dat het echt zo is – dat het om mij gaat –
dat ik jullie niet een beetje zit te ‘dollen’- maar ’t geval onder m’n oksel
weerspreekt dat ongeloof. En m’n conditie verraadt ook dat het niet zo goed
gaat. ‘k Heb zaterdagmiddag van schoonzus Annemarie (die sterke) het boek Beter
van Maarten v.d. Weiden (Olympisch zwemkampioen) gekregen dat ik haar een paar
maanden terug zelf had gegeven. Ben het hard aan het lezen omdat het me
inspireert. Andere boeken of kranten of welk nieuws dan ook interesseren me op
dit moment geen lor. Maar dit boek ‘vreet’ ik omdat het een uitweg beschrijft.
En die wil ik ook! En verder het boekje (On)geluk – Omgaan met tegenslag van
Anne Westerduin, waar zeer bruikbare tips in staan voor situaties als deze
waarin ik/wij zijn beland.
Dus
ik voel me warm, gedragen in liefde en bezorgdheid, rijk met alle aandacht en
mensen die kaarsjes voor me branden en/of voor me bidden – ieder op z’n eigen
manier - en al die ontzettend lieve reacties van heel veel mensen. Bloemen,
kaarten, mailtjes: we worden er stil van! En ’t geeft me wel de spirit om voor
het Leven (met hoofdletter ‘L’) te gaan!
Ik
dank enkelen van jullie voor het meedenken! Blijf dat doen! Wij zijn leken op
medisch terrein en in het ‘wereldje’ en ‘hang nu aan de lippen’ van kenners. En
ik geniet enorm van iedere keer weer een mailtje, kaartje etc. (’t streelt m’n
ego misschien iets te erg, maar ja, voor deze keer dan…)
Groetjes van Kok en Marieke
Geen opmerkingen:
Een reactie posten