Dit
is het zoveelste vervolg van het feuilleton - ‘k zou er eigenlijk wel mee
willen stoppen (’t lijkt soms zo op ’n egotrip, terwijl ik aan ieder van jullie
eigenlijk wil vragen hoe het met ‘dit’ of ‘dat’ gaat), maar iedereen die ik dit
stuur zegt graag op de hoogte gehouden te worden, dus schrijf ik toch maar deel
zoveel! En ik moet zeggen: het gaat me goed af, vind schrijven toch wel leuk
(m’n jonge meisjesdroom: schrijfster worden?) en vind het prima om het zo te
doen. En jullie reacties blijven hartverwarmend!
Vanmorgen
zijn we voor een CT scan en patiëntenvoorlichting i.v.m. de bestralingen naar
de DdH geweest. Ik kreeg gelijk de datum door van de 1e
bestralingssessie – dat wordt maandag 28 februari en op 28 maart hoop ik de
laatste te krijgen. Alle werkdagen daar tussen ben ik ook aan de beurt bij
bestralingstoestel Dione (ze hebben alle 9 een Griekse naam). De vanmorgen
gemaakte CT scan gaan ze gebruiken om het bestralingsplan te maken aan de hand
van o.a. de door de chirurg tijdens de operatie achtergelaten clips (?). Raar
idee, maar dat schijnt zo te werken – heb ik nu van die metalen clips om je
boterhamzakje mee dicht te binden in m’n oksel zitten ;-))? ‘k Heb ook een
aantal tatoeagepuntjes gekregen (m’n dochters mochten ’t nooit en nu vond ik
het voor mezelf prima – alles voor het goede doel!) die nodig zijn om het
apparaat goed in te stellen. De mevrouw van de voorlichting keek me zeer
doordringend aan toen ze vroeg hoe het met me ging – eng hoor! ‘k Heb maar
gezegd dat het goed ging… Wat ook zo was! Maar van sommige mensen kun je het
blijkbaar iets minder hebben, zo’n ‘vorsende’ blik, dan van anderen. Ach, ze
deed haar best. Verder ben ik niet zo heel veel wijzer geworden dan ik al was
aan de hand van de Persoonlijke zorggids van Erasmus MC waar alles al uitgebreid
in behandeld wordt.
Iedere
dag ben ik bezig zeer regelmatig m’n fysio oefeningen te doen (tot 2x toe kreeg
ik ’t compliment dat de beweeglijkheid goed is), m’n wandelafstand te
vergroten, een middagdutje (soms slapen maar meestal niet), wat telefoontjes, mailtjes
of bezoekjes, en af en toe een uurtje op kantoor. Dus er zit weer duidelijk
progressie in m’n levensstijl. De momenten dat ik achter het raam in de serre
naar de vogelvoederstandaard zit te kijken worden schaarser (helaas, meiden!).
M’n kennis op tuinvogelgebied is aardig bijgespijkerd, mede door de Teleac
cursus Vogels in de tuin (nog bedankt, Peter!). Sudoku’s beginnen ook saai te
worden (deze vakantie is ook wel langer dan ‘n normale), en m’n boeken blijven
gelukkig wel trekken (laatste aanwinsten: Stil de tijd van Joke Hermsen en Het
familieportret van Jenna Blum). Nog nooit zoveel gelezen!
Tot
zover weer even mijn bevindingen. Tot horens, ziens, mails of schrijfs!
Marieke
Geen opmerkingen:
Een reactie posten